Het Reghthuys, een mooie baan.

Met 9 mannen naar Noord Holland op de favoriete baan van Jaap van Duijn. Als organisator van de maand mei had hij die al tijdig vastgelegd. Echter, zijn corpus laat even verstek gaan en kan er helaas niet bij zijn. De Co-assistenten Hans V en Willem G verdelen de taken. Hans doet de ontvangst en lunchpakketten, Willem neemt contact op met Het Reghthuys en zorg voor de prijzenpot. Omdat ook Leen op het laatste moment af moest zeggen waren er van de 11 nog maar 9 spelers over die dus gemakkelijk in 3 auto’s passen. Omdat Willem G gewoonlijk Jaap en Leen vervoert naar de afgesproken golflocatie, en juist deze twee ontbreken, stelt Ton voor om mij op te halen, plek zat in die grote auto. En zo komt het dat ik wat onwennig, zonder stuur, achter in een overigens mooie BMW mag zitten. De ontvangst om 7.30 bij Hans liep gesmeerd ware het niet dat hij tijdens het koffie inschenken wat zenuwachtig heen en weer liep. Hij moest namelijk ongelofelijk kakken maar “ het” kwam niet. Dat zorgt voor onrust in huize Verloop.
Om 8 uur vertrekt de karavaan naar het noorden waar we even over 9 het parkeerterrein van Het Reghthuys opdraaien. Als de auto tot stilstand komt sprint Hans als een van de eersten naar het clubhuis om het toilet eens even goed te misbruiken. De rest pakt het benodigde gereedschap wat we die dag nodig hebben uit de auto’s en Willem G gaat zich melden bij de receptie. Tijdens de koffie worden de kaarten klaar gemaakt voor gebruik en de flight indeling bekend gemaakt. Als eerste mogen Paul, Jan en Willem G de baan in gevolgd door Hans, Ton en Gertjan. De laatste flight bestaat uit Willem P, Harry en Corwin die ook nog eens de “oranje prijs” verdienen voor de leukste outfit van de dag.

Na de traditionele foto shoot schieten we om 10,03 de eerste ballen de Dijklus in. De mijne parkeer ik ongelukkig in een wat onhandig aangelegd bollenveldje op links. Beetje bijstellen nog, de dag is nog lang. De dag is fantastisch, een oranje zonnetje, bijna geen wind en de baan ligt er goed verzorgd bij. De Marchal komt nog even langs om een versnapering te brengen. Precies op schema komen we om 12.00 bij de tulplus waar we aan het tweede deel van de opdracht beginnen. Ton en Gertjan (achter ons) beginnen aardig op stoom te komen. Gertjan houdt hiervan, om de competitie aan te gaan en probeert in punten Ton bij te houden. Deze speelt een fantastische tweede negen en bij het narekenen van de kaarten blijkt hij op de tulplus 21 punten gescoord te hebben, en daarbij Gertjan met 1 puntje voorbij te zijn gegaan (potverdepotverde). Gert is echter dik tevreden met een score van 35. Zelf weet ik een score van twee x 18 op de kaart te toveren waarmee ik Koning voor één dag ben geworden.

Op het terras worden de prijzen verdeeld onder de oranje boys en de nummers 2, 3 en 4. Prijzen aan jezelf uitreiken is niet mijn sterkste punt. Genieten doen we nog van een drankje en een hapje alles lekker buiten geserveerd op een vol terras. Het was een dagje om in te lijsten en de overgrote stemming onder de spelers was: HET WAS EEN MOOIE BAAN 😂😂😂
De volgende aflevering staat gepland in het buitenland. Alles is al geregeld, de banen, restaurants, auto’s en vliegtuig. Nu alleen nog een beetje kerosine en dan komt dat allemaal wel goed. Tot dan……..
Eén gedachte over “ Het Reghthuys, een mooie baan.”
Bij zo’n mooie baan hoort ook een mooi stukje, zoals hierboven, geschreven door Willem Guyt. Ziet er weer goed uit.