Negen spelers aan de start op het Nederlandse Ibiza.

De dag dat Harry organisator is betekent dat de rest aan de bak kan. Voor dag en douw op en navigatie richting Den Helder. Dan de straat van Hormuz over en dan nog ruim een half uur achter Duitse campers naar het noorden. Maar als je daar de auto parkeert komt al snel het gevoel weer boven van een prachtige, lastige baan en puur natuur. In het clubhuis lopen buitenlandse dames af en aan met koffie en Apple taart, met slagroom. Opvallend in ons gezelschap is Leen die kiest voor gemberthee zonder Apple taart. Leen is met een anorexia cursus bezig en heeft nog geen examen gedaan, er moeten nog een paar kilo’s af. Waar dat dan vanaf moet zouden wij niet weten, er zit nergens meer een gram vet. Harry heeft voor alle spelers een prima lunchpakket verzorgd en zal vandaag ook onze penningmeester zijn. We kunnen los dus.

Om half 11 staat de eerste fight gepland maar we kunnen niet de baan in voor de fotosessie. Er wordt gezocht naar een leuke jonge dame die de foto wil maken van deze groep gigolo’s maar daar was tijdelijk gebrek aan. Het weer zou een beetje mee kunnen zitten. We zitten in Nederland even in een onstabiel gebied met veel wind en regen. Maar hier in het hoge noorden moeten we alleen met de wind dealen. Omdat ik met Corwin en Paul in de laatste flight zit hebben we alle ballen zien vertrekken, de een wat beter als de ander. De wind is dus een factor om rekening mee te houden, maar ook de baan zelf. Het tapijt is droog en glad, weinig begroeiing zodat je de bal zuiver moet raken. Naast de baan het helm wat het ook in droge perioden goed doet en een prima verstop plek voor golfballen is.

Er worden twee neary’s gelopen, een door Ton en de ander door mij. Het mooie van deze twee neary’s is dat ze allebei in een vogeltje eindigden. De longest is deze aflevering ook vermeldenswaardig. Hij start bij flight 1 die de koker vergeet mee te nemen. In deze flight loopt Albrecht van rood en slaat, hoe kan het ook anders, de rest eruit. Wat te doen? Vervolgens wordt een bananenschil gepositioneerd op de plek van de bal van Albrecht. Dan komt flight 2 met Gertjan Minnee. Zien daar een bananenschil op de fairway en in de verte Harry driftig zwaaien. De bananenschil wordt verwisseld voor de koker met Harry als (voorlopig) winnaar. Dan volgt flight 3 waarin Corwin te water gaat en Paul iets in de grond slaat. Dan doe ik een poging die niet slecht is maar ook niet goed. De bal ligt op gelijke hoogte naast de koker maar is helemaal naar rechts van de baan terecht gekomen. Qua afstand heeft hij vanaf de teebox dus meer meters afgelegd dan de bal die netjes rechtdoor geslagen is. Maar voor de tweede slag is de bal van Harry veel dichter bij de green dan de bal van mij. Aangezien ik deze golfregel niet uit mijn hoofd ken, laat ik het zo. Totdat we in het clubhuis bij de prijs uitreiking belanden. Dan blijkt de bananenschil van Harry te zijn maar de longest van Albrecht.

Op de baan, ergens bij hole 11 komt de Marschal aanrijden en vertelt ons dat er achter ons geklaagd wordt over de snelheid waarin wij ons voortbewegen. Hij vertelt het met een grap, maar toch. Er is een irritatie zaadje geplant bij Paul die daar de volgende holes behoorlijk last van heeft. Jammer want als deze man eerst naar Hans Anders was gegaan had hij kunnen zien dat wij op flight 2 moesten wachten en die weer op flight 1. Later in het clubhuis hoor ik dat ook deze flight moest wachten op zijn voorgangers dus de beste man had naar hole 18 moeten rijden om het probleem adequaat op te lossen. Maar het gewacht heeft ook gevolgen binnen de groep. Ergens in flight 2 zijn er mensen die de afstand die ze kunnen slaan ernstig onderschatten waardoor er diverse keren een bal richting organisator geschoten is. Daar was hij achteraf niet blij mee en dat kan ik mij goed voorstellen. Als organisator moet je aan het eind van de dag nog alles afrekenen dus een beetje voorzichtigheid is in deze wel geboden. Bovendien is het een van de eerste golfregels, etiquette en veiligheid.

Terug in het mooie clubhuis, kaarten uitgewisseld, scores gecontroleerd, bitterballen en biertjes besteld. Op de baan is het altijd strijd maar hier aan tafel wordt de strijdbijl weer begraven. Flessen wijn voor de neary’s en de bananenschil. Dan blijven er nog 4 flessen over en Harry heeft een nieuwe verdeling bedacht. 1 voor de overall winnaar Gertjan met 37 punten en daarna een flesje voor de winnaar van de flights. Altijd leuk zo’n nieuw idee maar behoeft nog een beetje fine tuning. De winnaar van een van de flights is ook overall winnaar dus krijgt per definitie twee flessen, nou ja, proost. Paul en Albrecht gaan ons verlaten, zij spelen een thuiswedstrijd op Texel en gaan hun wederhelft vertellen van de avonturen. Wij hebben nog een kleine maaltijd te gaan die bij Harry slecht valt. Op het toilet kijkt hij nog even na wat de reden geweest kan zijn van zijn ongesteldheid maar kan het niet vinden en spoelt het toilet door. Gelukkig dat Corwin de Audi naar huis mag rijden. Als we thuis zijn is het alweer donker, het was weer een lange dag……….