Negen mannen uit de harde kern van Durbuy strijken neer op het golfpark van de Rijswijkse. Een aparte baan ingeklemd tussen de rijkswegen A4 en A13, compact maar toch fraai gesitueerd. Willem van der Plas is regulateur vandaag en heeft zijn keuze hierop laten vallen, en…….. lekker dichtbij.

Dag winnaar Hans Verloop met 41 punten, volgens hem de laatste 100 jaar niet meer voor gekomen, is blij als een aap met 7 bananen. Hij zal uitvoerig verslag doen van zijn belevenissen op deze mooie dag.

Beste Golfvrienden 

De dag was aangebroken voor weer een rondje golf op een baan in de buurt . Dit keer werd het de Rijswijkse Golfclub . Organisator Wim van der Plas had ons eerst uitgenodigd bij hem thuis waar we werden onthaald op een lekker ontbijt. We waren met negen man . Drie afzeggers die allemaal hun reden hadden om niet te komen .

Na het ontbijt vertrokken we naar de Golfbaan in Rijswijk . Toch wel lekker zo dichtbij . De baan lag er uitstekend bij . Een aantal van ons had natuurlijk al buienradar geraadpleegd en gezien dat het deze zaterdag niet geheel droog zou blijven. Op de golfbaan aangekomen was het voor mij gelijk tijd om de buggy te regelen . Daarna naar de auto terug om de golfspullen op de kar te zetten en weer terug te gaan naar het clubhuis voor een bakje koffie. Tijdens het nuttigen van de koffie werden de kaarten uitgedeeld voor de flights.

De eerste flight was toebedeeld aan Willem Guyt , Leen Haasnoot en Ton Lammers . Zelf zat ik samen met Paul van den Oever en Albrecht van Egmond in flight 2 . Flight 3 bestond uit Wim van der Plas , Jan van der Plas en Gertjan Minnee. We kregen volgens ieder 5 slagen extra mee op deze mooie baan . Na een beetje geput te hebben en uiteraard de foto momenten  was het tijd om naar de eerste teebox te vertrekken .

De eerste flight sloeg om 10.48 af , onze flight sloeg vijf minuten later af . Paul van den Oever was mijn marker en ik zelf was de marker van Albreght van Egmond , die op zijn beurt weer Paul markte . Een goed begin is het halve werk , het begon gelijk al met een bogey , lekker drie punten op de kaart . Hole twee en drie gaven hetzelfde resultaat , met andere woorden na drie holes had ik al negen punten . Er waren dagen bij in het verleden dat ik negen punten had over negen holes . Ik had de smaak te pakken , sommigen zouden zeggen je zit in de flow . Resultaat na negen holes was twintig punten , ik dacht al bij mij zelf waar moet dat heen ? Een van de vorige keren had ik ook op de eerste negen negentien punten en daarna op de tweede negen negen punten !

Maar goed,  niet getreurd, ik ging gewoon op dezelfde voet verder . De eerste twee holes van de tweede negen  haalde ik vier  punten om vervolgens op hole  12 geen score te maken . Daarna regende het weer drie punten en zelfs vier punten ( een par op de veertiende ) . De mooiste hole van mijzelf vond ik hole zestien , een par drie van ruim 180 meter . De afslag met mijn ijzer drie was niet al te best, vervolgens pak ik mijn ijzer acht en sla de bal op tien centimeter van de hole om te eindigen met een par! Daarna volgen zeventien en achttien waar ik nog een bal in het water liet landen vlak voor de green om uiteindelijk te eindigen met 41 Stableford punten . Een ongekende hoge score voor mij , alles lukte, van afslaan , pitchen en putten weliswaar met hier en daar een missertje .

Terug naar het clubhuis om  de andere scores te vernemen. Ik was toch wel erg nieuwsgierig geworden naar de andere uitslagen . In onze flight hadden we allemaal hoge scores ! Paul en Albrecht hadden allebei 37 punten. Op het terras aangekomen vernam ik de scores van de anderen . Wat een blijdschap viel mij ten deel toen ik vernam dat ik dag winnaar was . Echter organisator Wim  had nog een practical joke in de tas door te vermelden dat hij 42 punten had . Ik dacht wel ……… ! Nu heb ik een keer een hoge score en ben ik nog geen winnaar . Gelukkig bleek al snel dat Wim mij bij de beer had toen ik hoorde dat hij maar 36 punten had . Deze dag waren er maar liefst vier man met 37 punten . Willem Guyt , Paul van den Oever , Wim van der Plas en Albrecht van Egmond.

Onder het genot van een bittergarnituurtje en een drankje werden de prijzen uitgereikt met mij als niet verwachte winnaar . De laatste keer dat ik gewonnen heb ligt heel ver achter ons . Jarenlang leverde ik kaarten in met scores van halverwege twintig . Regelmatig dacht ik , ik stop met dit gekloot . Nooit eens een keer een prijs winnen , uitzondering was af en toe een fles wijn voor de neary of de longest  . Tot zaterdag ! De golfgoden waren mij gunstig gezind , de weergoden ook ( we hebben maar een beetje regen gehad ) , en natuurlijk niet te vergeten mijn flightgenoten Paul en Albrecht maakten de dag compleet !

Moraal van mijn verhaal is toch ook weer : GEEF NOOIT OP , BLIJF ALTIJD IN JEZELF GELOVEN , ER KOMT ALTIJD WEL EEN MOMENT WAAROP WEL ALLES LUKT!

Kort en goed dit was mijn verhaal waarbij ik Wim van der Plas wil bedanken voor de organisatie van deze geweldige zaterdag voor mij ,uiteraard mijn zwager Ton voor het halen , rijden en thuisbrengen en mijn flightgenoten Paul en Albrecht voor het mogelijk maken van deze unieke gebeurtenis !  Zal maar niet vertellen wat mij thuis  allemaal is overkomen ? Tsjonge , jonge , jonge !

Heb de smaak te pakken , op naar het volgende verhaal! Hoogachtend: Hans Verloop.