Vrijwel compleet staan we in september weer op Texel. Het is de organisatie-beurt van Harry die het jaren geleden door onze strot heeft gedrukt. Zijn voorkeur om eens iets bijzonders te doen werd steeds getorpedeerd door anderen die alle nadelen bij elkaar optelden en tot de conclusie kwamen dat we dit maar niet moesten doen. Vroeg op, de druk om de boot niet te missen, te veel kilometers vanaf de basis, een zeer lastige baan, de druk om weer de boot niet te missen en de bijbehorende kosten is, was NEE. Toch na een aantal pogingen heeft hij het er door gekregen met steeds wisselende reacties. Natuurlijk lovende woorden van de winnaars en negatieve reacties van degene die de meeste ballen kwijt raakte in de dekselse Texelse duinen. Toch begint het te wennen en bij de vraag “wat doen we volgend jaar ?” kwam een meerderheid van handen toch omhoog.

Al in het clubhuis was duidelijk dat ik een zware dag tegemoet kon zien. Veel wind, bij vlagen flinke buien en mijn flight met Albrecht, Harry en Hans waren de ingrediënten voor een enerverende dag. Een dag die natuurlijk ook weer een winnaar opleverde alhoewel de score nog door de sjoemel commissie moet worden goedgekeurd. Jan van der Plas, hoofd van de commissie, sloeg zich onverstoorbaar door de elementen en kwam met de hoogste score (34) het clubhuis binnen. Ton Lammers tweede met 32 en Corwin derde met 31 punten stonden naast hem op het podium. Jan zal later zelf een impressie geven van zijn dag (hoop ik).

Eindelijk weer eens een overwinning voor janneman, het moest een keer gebeuren natuurlijk met zo’n handicap want 31.6 lijkt natuurlijk nergens op.

Na ruim 2 jaar van operaties en ziekenhuis bezoeken gaat het gelukkig weer een beetje de goede kant op, ik hoop dat het zo blijft gaan. Maar dat terzijde. De texelse een prachtige baan, altijd wind en afgelopen zaterdag ook nog eens een paar fikse buien. 

Na een voorspoedige autorit met m’n vaste chauffeur Wim vd Plas volgde nog de oversteek over de woeste wadden met de veerboot ” de ondergang”, ook dat hebben we weer overleefd. Onder het genot van een kopje koffie met appeltaart werden de kaarten geschut. Ik kwam in de fligth van Ton, Wim Plas en Corwin, op papier een leuke fligth maar je weet maar nooit hoe zich dat in de baan vertaald. En dat bleek ook wel want er waren twee holes bij waar bij de meningen verdeeld waren, voortaan toch maar hardop tellen of een telraam meenemen. In de meeste gevallen gaat dit zeker niet opzettelijk maar vergeet je gewoon een slag te tellen, gelukkig heb ik dat zelf niet. Voor de rest was het super gezellig, hopelijk ook in de andere flights. 

Kortom, aan het eind van de toch wel qua weer bizarre tocht over de baan toch nog 34 puntjes gescoort, hopelijk een begin van betere tijden. De rest van de scores kunt u vinden op de durbuy site die als vanouds weer op en top is, ik heb hier heel veel respect voor. Willem Guyt je bent echt een topper. Na een gezellig hapje en een drankje weer huiswaarts, harry heel erg bedankt voor de organisatie, het was tot in de puntjes geregeld. 

Tot de volgende keer maar weer. Janneman.