Wilnis, wilniks, wilwel
Op tijd wakker vandaag, auto van diesel voorzien, Leen ophalen en Jacob die altijd koffie en broodjes heeft staan. Dan naar Wilnis waar onze organisator Ton Lammers zijn oog op heeft laten vallen. We hebben er al eerder gespeeld in coronatijd, ik ruik het als we uitstappen op de parkeerplaats. Stront aan de knikker. De flight indeling gaat gebruikelijk bij de koffietafel waar Leen Haasnoot de laatste gegevens uit de golf app haalt zodat iedereen van een verse handicap wordt voorzien. Foto,s maken bij TEE 1 en dan kunnen we van start.
Omdat niemand vraagt war hij moet doen of wie de kaarten heeft, alleen maar gefocust om de bal naar voren te timmeren, besluit ik op de eerste green even orde op zaken te stellen. Spelers en markers aan elkaar gekoppeld en gelijk de vraag, vertrouw je ons niet? Nou, dat begint lekker. Albrecht heeft een nieuw golfhorloge gehad en moet er nog aan wennen, soms telt hij slagen en soms ook niet. Heel verwarrend. Jaap van Rijn heeft ondanks de verjaardag van zijn vrouw toch even tijd gevonden om bij ons te zijn en was zo blij dat ik hem van links naar rechts in zijn buggie bolide voorbij zag scheuren. Harry, mijn marker-maat heeft over 36 banen 18 holes gespeeld, heel opmerkelijk. Bij de start zocht zijn drive al snel de naast gelegen fairway op waarna hij weer even spectaculair de bal weer terug toverde naar onze gezamenlijke hole. Zelf had ik enige moeite om de heren in gestrekte draf over de baan te geleiden omdat er achter ons met regelmaat gewacht moest worden, pffffff.
Op hole 19 is het leed geleden en kunnen we ons laven. Al tellend en rekenend blijkt dat dit toch wel een fraaie maar verrekt lastige baan was vandaag, zeker met de harde wind die over de weilanden blies. Vele blijven steken bij midden twintig. De derde plek is voor Corwin met 29 punten, tweede is Ton met 33 punten en op de eerste plek met 35 punten staat Willem Guyt (schrijver van dit stukje, want dat hoort nou eenmaal). Vermeldenswaardig is ook het feit dat de winnaar voor het eerst in 6 jaar de longest heeft geslagen en zelf het bordje op mag halen in de baan omdat geen van de achtervolgers dit heeft zien staan ( zo ver was hij nou toch ook weer niet).
We sluiten af met een hapje en een drankje tijdens de prijsuitreiking en keren rond 5 uur huiswaarts, moe maar voldaan, Volgende organisatie is voor onze Har, hij heeft al een idee. Tot snel, Willem Guyt.